Rozdział 6

    Staliśmy z Zayn'em przed pokojem 213 zapełniając ciszę stłumionymi myślami . Złapał mnie za rękę ,  popatrzył się w oczy i ciepło uśmiechnął na motywację ale sam się obawiał .
    Tak właśnie teraz Zayn miał zerwać z Perrie a ja miałam być przy nim a potem już do końca . Miałam robić za jego wsparcie , miałam być w tedy przy nim. W sumie to dobrze że Perrie od razu się dowie o powodzie zerwania którym jestem ja . Nie czułam się z tym pozytywnie . Wręcz przeciwnie . Miałam wyrzuty sumienia , że rozwalam czyjś związek , ale serca nie zatrzymasz . Będzie gonić niczym zaprzęg św. Mikołaja w który tak mocno wierzyliście w dzieciństwie a potem zniknie , a o ścianę walnie was bezlitosna rzeczywistość .
    Zayn chwycił klamkę i oboje niepewnie weszliśmy do pokoju . Perrie siedziała przodem do okna do którego zerkała w 5 sekundowej przerwie malowania paznokci a w uszach miała zielone słuchawki . Nie wiedziała , że weszliśmy . Była lekkomyślna nie zamykała drzwi na klucz,równie dobrze zamiast nas mógł by tu teraz wejść jakiś zboczeniec . Btw przez to , że nas nie zauważyła i od razu nie przeszliśmy do sprawy jeszcze bardziej się zestresowaliśmy . Nerwowo popatrzyłam na Zayn'a a on co chwilę ściskał i poszczał moją rękę , nad czymś się zastanawiał . Skromnie podszedł do blondynki wyciągnął jej z uszy słuchawki i siadł na przeciwko niej .Perrie chciała go pocałować ale Zayn przechylił głowę w lewo tym samym pokazując jej że nie chce .
-Perrie - ujął jej dłonie w swoje- to koniec - ale nawalił. Mówiłam mu żeby nie zaczynał od ,, musimy porozmawiać  ",, zostańmy przyjaciółmi  "czy właśnie ,, to koniec " . Ale chyba chciał mieć to jak najszybciej za sobą więc walną  z grubej rury . Blondynka jeszcze przez chwile zaniemówiła po czym wydała z siebie wesołe :
-Spoko - i wróciła do poprzedniej czynności .
    WTF ?! Spoko ? Serio zwykłe ,, spoko " ? To dziwne . Przecież ona go kochała , a może  tylko udawała bo Zayn był  dosyć znany w szkole i by chciała .. nieee . Ona taka nie jest . Może już zgasła ale nie chciała zrywać pierwsza . A propo słowa ,, zrywać " . Jakoś źle mi się kojarzy . Mniejsza z tym .
-Spoko ?- powtórzył Zayn nieświadomy tego że jego oczy wyglądały jak sowy .
-No spoko - beznamiętnie powiedziała .Wzruszyła ramionami . Nie no , ja nie ogarniam jej .
-Jestem z Effy - na to jej spojrzenie przywitało moją  osobę z uśmiechem . Ona wiedziała , że ja tu stoję jak wryta ?
-Fajna dziewczyna , szczęścia , idźcie już sobie, rozpraszacie mnie -  na co ja i Zayn lekko się uśmiechnęliśmy i z kwitkiem wyszliśmy w pokoju .
    Zayn oparł się o ścianę ,złapał za głowę i odetchnął . Ja za to stałam ze skrzyżowanymi nogami i bawiłam się włosami . Oboje nie ogarnialiśmy sytuacji . Po chwili Zayn szeroko się uśmiechnął i przytulił do siebie lekko podnosząc nad ziemie i kręcą 2 razy o 360 stopni , Nawet nie wiem dlaczego , ale zaczeliśmy się śmiać prawdopodobnie ze szczęścia . Tak . Ze szczęścia . W końcu mogę powiedzieć , że jestem cholernie szczęśliwa . Dzięki jednemu człowiekowi . Przyjemne uczucie .
    Postanowiliśmy pójść do pokoju 117 aby oświadczyć chłopakom , że jesteśmy razem . Ale nikogo nie było . W ciszy Zayn położył się na łóżko uklepując miejsce obok niego abym się też położyła co też  zrobiłam . Wtulając się w jego klatkę piersiową przez którą przebijało się wolne bicie serca , podobno biło dla mnie .
    Wzrokiem kalkulowałam cały pokój . Było dość dużo zdjęć Zayn'a z bliskimi , pewnie za nimi tęsknił i był bardzo mocno związany . Szkoda , że ja już nikogo takiego  nie mam , szkoda , że nie mam za kim tęsknić , kochać w taki sposób . Że nie będę już miała okazji zjeść obiadu w rodzinnym gronie , że nie posprzeczam się z mamą o to, że zabieram jej ubrania , z ojcem że nie podoba mu się mój chłopak . Chociaż jeśli chodzi o Zayna raczej był by zadowolony .
    Zayn lekko przeczesał  moje włosy dłonią i zsunął się na moją wysokość oczu aby się w nich zapaść i odsuwać kolejne granice mojego charakteru.
-Effy kocham Cię - wyszeptał a ja pod powieką poczułam łzę . Szczęścia .
-Ja Ciebie też - uśmiechnęłam się i ujęłam jego twarz w dłonie . Zayn czuje musnął moje blade wargi . Zachłannie oddałam pocałunek zaciskając usta i powieki z bólu jaki mi dawał .
-Musisz mi coś przysięgnąć - szepnął - kochaj mnie nawet gdy odejdę - załamał mu się głos ale pomimo tego uśmiechnęłam się .
-Zayn ja ZAWSZE Cię będę kochała - zachłysnęłam się powietrzem -  ale ty mi też musisz coś obiecać - przejechałam palcem po jego czerwonych ustach i policzku - bądź - zrobiłam przerwę aby łzy nie ociekły od moich oczu - zawsze - po tych słowach przytulił mnie jak małe dziecko , poczułam miłość jaką mógł darować mnie tylko jeden człowiek na świecie . On . Poczułam ciepły oddech na mojej szyi . Ja ledwo co oddychałam , kochałam go tak mocno że wszystkie inne czynności były dla mnie niewyobrażalnie trudne . Czułam nów w mojej tchawicy , krwawiłam miłością którą On się poił .
    Chwilę przerwał nam Max . Cały zapłakany zawiesił na nas wzrok , miał całe czerwone i podkrążone oczy , spuchnięte usta , rozczochrane włosy i rozpalone policzki . Gwałtownie zerwaliśmy się z Zaynem z łóżka widząc że zaraz by spadł .
    Byłam przerażona , co się stało ? Nie potrafiłam wyrzucić z siebie żadnego słowa . Czemu mów brat był w takim stanie ?
    Szybko położyliśmy go na swoim łóżku , położyłam się obok niego a On wtulił się we mnie tak jak ja przed chwilą w Zayna i płakał, nieopanowanie płakał wydając z siebie ciche jęki rozapczy , uderzał co chwile w poduszkę nie potrafiąc nie uspokoić . Pewnie wyobrażacie sobie jak krytycznie wyglądała ta sytuacja .Max zachowywał się jak opentany i płakał w moje ubrania.
-Ciii - pogłaskałam go po głowie -  powiedz mi co się stało - wydukałam . Długo czekałam na odpowiedz .
-Leah - w moim sercu zamarzła krew - już jej nie ma - zamarłam . Do oczu zaczęły  spływać mi łzy  , zacisnęłam wargę próbując  opanować się od szlochu . Nie wytrzymałam ,teraz płakałam razem z bratem, czułam jak moja dusza płonie z bólu ,zostawiając po sobie tylko proch który został rozwiany prze tysiąc myśli .
-Co ty gadasz ? - szepnęłam załamującym się głosem dławiłam się łzami .
-Nie żyje kurwa , rozumiesz ? Nie żyje . Zabiła się Effy . ZABIŁA się.! - ostatnie słowa wykrzyczał .
    Moje ciało zostało sparaliżowane , wszędzie czułam zimno . Płonęłam cała , ze strachu , tylko nie wiedziałam przed czym . Wszystko mnie bolało i piekło jakbym  zjadła szkło które rozcina teraz całe moje wnętrze .Leah . Jak ona mogła to zrobić ? Czemu ona nam to zrobiła? Przecież ją kochano , wszyscy ją kochali . Świat się załamał na pół i oblewał ściekami nieznanych uczyć i emocji wszystkich tych których nam zabrano . Nie poczujesz dopóki nie dotkniesz. Uwierzysz dopiero gdy zobaczysz. Nie docenisz póki nie stracisz . Tak . Czemu On mi ją zabrał ? Jakim kurwa prawem ?  ,, Bóg Ci wszystko dał , Bóg Ci wszystko zabierze "
    Wyszłam na balkon , usiadłam na zimnych kafelkach pod gołym niebem , wyszukałam papierosa i zaciągałam się z całych sił , przed oczami było szaro od nikotynowego dymu , po policzkach spływały łzy . w sercu czułam kłucie i niewyobrażalny ból , pragnęłam być bardzo blisko niej . W głowie mi się kręciło , oczy piekły . nie mogłam zrobić nic . wiedziałam przecież , że ona nigdy nie wróci . Zaraz podszedł do mnie Max . Stanął jak wryty . Widziałam jak bardzo mu jej brakuje , jak teraz próbuje pozbierać szczątki swoich uczuć i pozbierać je w nienawiść . Nienawiść do samego siebie .
-Czemu wszyscy mnie zostawiają ? - zapytał.
-Nie Max . Ja Cię nigdy nie zostawię . Ale teraz powiedz mi jak to się stało - objęłam się rękami .  Max usiadł obok mnie i zbierał myśli .
-Nafaszerowała się - moje serce przestało bić . Już nawet nie miałam ochoty oddychać po prostu wstałam i rzuciłam się w ramiona Zayn'a .

Oesuus . Żygam tym rozdziałam . Mam go dość . Dłuugo się zbierałam żeby go napisać . Aż w końcu mi się nie udał .
Zdajecie sobie sprawę z tego , że nie mam siły już pisać tego bloga ? Nie mam żadnej weny.podziwiam osoby które na swoich blogach mają do 40 rozdziałów . Ja tak bym nie mogła .  Przewiduję jeszcze jakieś 2 rozdziały i epilog . Bo na prawdę już nie mogę . Przepraszam .Wy jesteście dzielni a ja jestem zwykłym pieprzonym leniem . xD A może chce zobaczyć jak zareagujecie na koniec epilogu ? Na ostatnie zdanie.?:D Już nie mogę się doczekać tylko po to nadal ciągnę to opowiadanie. : ))
No coż baaaardzo dziękuje za miłe komentarze .
Ten rozdział po  prostu spieprzyłam , nie potrafiłam przedstawić w nim żadnych szczególnych uczuć , napisałam takie nic co potrafił by napisać każdy ;p bez obrazy oczywiście . XDD\
A chuj .

Dziękuje i kocham .
xoxoxo