Rozdział 8

    Bezdźwięcznie mijały kolejne miesiące . Chłopaki byli coraz bardziej wkręceni w świat napchanych kasą celebrytów . W końcu zajęli 3 miejsce w tym świńskiem x factorze który odebrał mi to wszystko . Tak kurwa wszystko . Ale od początku .
    Zayn miał coraz mniej czasu . Wiadomo pracowali nad albumem o którym i tak już było głośno tak samo jak o nich . Nowe skóry do zdarcia i umysły do przejrzenia . Chore . Ale wszystko jest wycenione . Tak więc coraz mniej czasu ... coraz mniej spojrzeń, pocałunków , dotyków , słów , dreszczy, wszystkiego .
    Nie widziałam go już od dwóch tygodni . Aż w końcu dostałam esemesa ,, Spotkajmy się za 30 min " Takie to puste . A moje serce zalało się burzą krzyków miłości . Miło . Już się szykowałam gdy do pokoju weszła Perrie .
-Co ty taka szczęśliwa jesteś ? - zapytała lekko oszołomiona . Nic nie odpowiedziałam , popatrzyła mi w oczy i się chyba sama domyśliła - Zayn ? -zapytała twierdząco .
-Tak - westchnęłam żałośnie ale uroczo na swój sposób . Zmierzyła mnie wzrokiem .
-Jak słuchasz serca nie opuszczaj głowy - rzuciła i wyszła z pokoju . Przez te zwykłe słowa poczułam zimno . Coś nie tak . Ale nie czas na takie rozmyślania . Przecież za chwile miałam się spotkać z moim aniołem .A nie to złe  określenie . Wprost okropne . Zawsze jak wyobrażałam sobie anioła nie wygląda on za miło . Cała jego biała suknia wyplamiona krwią za moje błędy ,aureola porośnięta kolcami ale najgorsza jest jego twarz . Brudna z wyrzeźbionymi kościami policzkowymi z głodu , porozcinane usta i te oczy,zmęczone widokiem moich potyczek, wylewające łzy których ja nie jestem w stanie, zapisujące wszystko na swój rachunek, ratujące mój umysł, naiwne jak u dziecka , puste aż białe , przeszywające ludzi raniąc ich duszę  a moimo to kochające ,kochające i dziękujące za to że są .
     Tak to w 100% złe porównanie . Jak na jego barkach wyszłam z internatu . Moje policzki ujęte przez wiatr delikatnie poczerwieniały , włosy spokojnie owijały się o siebie w uściskach . Zdenerwowanym krokiem podążałam w stronę parku . Nawet szara, burzowa pogoda nie umiała zepsuć mi uśmiechu .
    Stał tyłem , moje ręce automatycznie wyciągnęły się w jego stronę błagając o dotyk , oczy zalały się łzami szczęścia , nogi z waty a usta sparaliżowane uśmiechem . Próbując się uspokoić stanęłam tuż za nim . Odwrócił się a ja nie wytrzymałam z płaczem rzuciłam mu się w ramiona . Zawiodłam się. Nie były już tak silne, wydawały się takie słabe bez uczuciowe nie dające bezpieczeństwa tak jak kiedyś . Oczy pochłonięte niczym .Niczym. Odpychały .
-Zayn kochanie nie cieszysz się ?- zapytałam szeptem powstrzymując się od łez .Pogłaskałam jego policzka i zbliżyłam swoje usta do jego . Odsunął głowę .  Przeszły mnie dreszcze . Takie okropne jakby po całym moim ciele chodziło miliony nowo narodzonym pająków . Otworzyłam szeroko oczy nie czując już tego samego człowieka którego tak bardzo wcześniej kochałam . Gwałtownie się od niego osunęłam .
    Zayn zacisnął usta i przepłynął przez moje łzy do bólu moich oczu . Zmieszał się.
-To koniec - straciłam grunt pod nogami , bez silnie opadłam na ławkę pozbawiona ludzkich myśli- Nie mam siły już tego dłużej ciągnąć , teraz będziemy mieli trasę a ja tak długo bez ciebie nie wytrzymam z myślą , że jesteś nadal moja - przełknął ślinę - po prostu nie chce żebyśmy potem czegoś żałowali - czekał na moją reakcję  ale otrzymał tylko załamaną kobietę , chociaż bardziej nazwałabym się w tym momencie niczym - jestem za słaby - po tych słowach w całe moje ciało wbito noże a poćwiartkowane serce spalono ale także dostałam jakiejś siły . Powoli wstałam , spojrzałam w te oczy które wcześniej wygrzebałabym i oprawiła w ramkę a teraz bym wydrapała gwoździem.
-Co kurwa - szepnęłam - powtórz - strzelałam mu kulką  w serce oczami . Ciężko przełkną ślinę ale popatrzył mi się w oczy .
-To koniec - uderzyłam go w twarz .
-Nie nie , to wcześniej -ale już nie odpowiedział - czego ty chcesz niby żałować ? zdradziłbyś mnie ? nie kochałbyś ? - zapłakał cicho - czuł byś zapach i smak innej ? Nie trać łez dziecko - poprawiłam go . Zobaczyłam jak na jego ciele maszerują ciarki , niemal czułam jak łamie mu serce - silny ? hahaha . Skąd ty masz niby wiedzieć co to kurwa znaczy być silnym , Masz rację , jesteś słaby ! Jesteś kurwa jedną malutką pieprzoną gwiazdką na niebie która coraz bardziej gaśnie wiesz ?
-Effy przestań .. - wyszeptał cicho dławiąc się łzami ,
-Nie ! - krzyknęłam , cała drżałam - chociaż raz się kurwa zamknij i mnie posłuchaj . Jesteś pizdą . Tak głupią pizdą która wmawiała mi że mnie kocha . A  ja w to wierzyłam . Boże , Jak mogłam myć tak ślepa ? Jak - uniosłam ręce w stronę nieba - To cholernie boli wiesz ?Nienawidzę cię rozumiesz ? - znowu płakałam . Jakie to dziwne uczucie kiedy łzy szczęścia stają się nagle łzami bólu  - nienawidzę - wyszeptałam .
-Przestań prosz.. - cały drżał z bólu jakie zadawały mu moje słowa .
-Zamknij się  ... a obiecałeś - ode pchałam go - że będziesz- uderzałam pięściami nie potrafiąc inaczej przelać swojego bólu który coraz bardziej napawał moje ciało , który żył we mnie jak nowotwór - że na zawsze - zimnymi dłońmi dotknęłam sinych oczu przez płacz . A on odszedł . Nie odwrócił wzroku . Odszedł .


Straaaaaaaaaaasznie krótki=brak weny . Przepraszam .
Jestem z tego rozdziału totalnie niezadowolona . xDD Jest dziecinnie prosty , takie jak żelatyna xDD Nie potrafię pozbierać myśli i  ich przelać na klawiaturę ;/ chujowo trochę .... ale trudno.
Dziękuje wszystkim za czytanie i komentowanie ... no i za tyle wyświetleń  .:D
Teraz tylko epilog . Chyba Was nim wkurzę bo ostanie słowa dadzą trochę do myślenia . Będzie całkiem inaczej niż myśleliście .Huehuehuehue < szyderczy śmiech >

Dziękuje i kocham .
xoxoxo